Oprichting

Op initiatief van pater Christoffel werd in 1948 de verkennerij in Mariarade opgericht. Het eerste HK, het werd toentertijd horde-hol genoemd, was een houten keet. Gebouwd met -hoe kan het ook anders en die tijd- materiaal geleverd door de Staatmijnen. Het stond op het voormalige voetbalveld van Mariarade aan de Jeugrubbeweg, waar nu Breko is gevestigd.
In 1952 wordt aan de Weyenbergstraat de speeltuin geopend en op dat terrein wordt dan tevens een voornamelijk houten HK gebouwd voor de groep die toen uit 24 welpen en 16 verkenners bestond. In juli 1953 wordt het nieuwe HK geopend. In augustus 1954 wordt de stichting "Afdelingscomissie Verkennersgroep St. Christoffel" opgericht. De verkennersgroep werd volgens de statuten duidelijk gezien als een afdeling van de Katholieke Jeugdbeweging. Een van de doelen was: de leden behulpzaam te zijn bij het zoeken van hun weg in het maatschappelijke leven. De aalmoezenier had de eindbeslissing in alle zaken en hij beriep zich hierbij op de zielzorg. Begin jaren zestig baart het gebouw het bestuur steeds meer zorgen: er is gebrek aan aanbergruimte, het dak, de verwarming, de waterleiding en de toiletgelegheden vormen een probleem.
Als in 1965 de speeltuin verplaatst wordt, komt het HK zelfs zonder water, electriciteit en een eigen toegangspad te zitten.

Op dinsdagavond 23 maart 1965 omstreeks half 6 brandt door onbekende oorzaak het hele gebouw af.
 

Krantenartikel 12 april 1965
Hoensbroek, 12 april - Een korte maar felle brand verwoestte enkele weken geleden het fraaie hoofdkwartier van de Verkennersgroep Sint Christoffel  van het rectoraat Mariarade te Hoensbroek. Toen het vuur ontdekt werd was er niemand in het gebouw aanwezig. Er werd onmiddellijk alarm geslagen, maar de brand greep zo snel om zich heen dat het gebouw in een oogwenk in lichterlaaie stond. De Hoensbroekse brandweer was spoedig ter plaatse maar stond volkomen machteloos. Van het hele gebouw bleef dan ook niets meer over dan vier zwart geblakerde muren, welke door de grote hitte allen nog flink zijn gebarsten. Ook de hele inventaris waaronder de volledige kampeeruitrusting ging verloren.

Het is daarom heel begrijpelijk dat leidsters en leiders in zak en as zitten. In 1952 hadden zij met een groepscomité onder de leuze "Allen in touw voor het nieuwe gebouw" grote acties ondernomen en in 1954 konden zij met veel vreugde dit nieuwe hoofdkwartier in bezit nemen. Honderden jongens mochten in verlopen 12 jaren hier een gezonde ontspanning genieten. De verkenners en welpen lopen nu als verloren want plotseling is hun eigen home verdwenen. In enkele ogenblikken tijds werd alles volkomen vernietigd. Ofschoon het gebouw verzekerd was zal de uitkering nog niet het vierde gedeelte dekken van de geleden schade.


De gemeente Hoensbroek stelt een tijdelijk onderkomen beschikbaar, nl. het voormalig VK-gebouw van de St Jan aan de Hommerterweg, tegenover de Grubbelaan. Nadat de verzekering een bedrag heeft uitgekeerd neemt aannemer J. Koreman de bouw van een door architect Royen ontworpen nieuw verkennershuis aan. 
De gemeente stelt aan de Randweg grond beschikbaar en op 12 augustus 1965 verleent de provincie de bouwvergunning. 
Op zaterdag 16 april 1966 kan het nieuwe HK door burgemeester Kessen worden geopend. 

Inzegening nieuwe gebouw door Aalmoezenier Sijben.


Vanaf 1974 begint een jarenlang durende miserie met het dak dat lekt. Het blijkt dat de financiele basis van de vereniging niet sterk is. Hoe kan men aan meer financiele middelen komen ?
Een welhaast gouden idee blijkt eind jaren 70 het organiseren van rommelmarkten en fancyfairs. Hierbij is men in staat de patrouille-lokalen te verbouwen en nieuw meubilair aan te schaffen. Rond deze tijd doet de groepsbegeleider zijn intrede in de groep en vanaf dat moment komt er in de persoon van Jo Peulen nieuw elan en actie binnen de Christoffelgroep. Er wordt een organistiestruktuur opgesteld en doen de eerste meisjes hun intrede in de groep. In 1981 wordt gestart met 10 kabouters en maar liefst 6 kersverse leidsters.
 

In 1982 treffen we een man met gouden handen: Jan de Hey neemt het beheer van het magazijn en onderhoud van het gebouw onder zijn hoede. In 1989 wordt het HK verfraaid en krijgen we een mooie keuken, douche en wasgelegenheid en gescheiden dames- en herentoiletten. Begin jaren 90 krijgen we er weer een speltak bij: de allerkleinsten, de bevers. Vanaf dit moment is de basis voor doorstroming gewaarborgd.
Na enkele jaren onderhandelen met de gemeente weten we in 1997 het korfbalgebouw in de wacht te slepen en om te bouwen tot ons 2e HK.